sad...

i feel sad right now... may instances talaga na ganto ako. siguro dahil na rin sa panahon, ang lamig ngayon eh,tapos senti pa music.haha... pero ok rin lang kasi nami-miss ko rin yun ganitong feeling. it's been a year...last year ganito ako, araw-araw malungkot. nakaka-miss pala talaga yun sadness. simula kasi nag4th year ako, masaya ako palagi.nabago kasi yun environment -- iba kasi ngayon yun mga taong nasa paligid ko, masayahin, puro kalokohan at pag-aaral. hindi katulad dati puro iyak lang dahil sa problema sa puso, haha. naalala ko dati, araw at gabi umiiyak ako for 5mos. pero ngayon ok naman, ok na rin naman pala na napahiwalay ako sa best friends ko, kahit naman magkaiba ng section ganun pa rin naman ang samahan mejo nabawasan nga lang ng bonding time. ok back to senti mode. minsan pag hindi ako makatulog sa gabi, binabasa ko yun mga txts niya sakin last year, wala lang. masakit pala talaga mag-reminisce, lalo na pag nababasa mo ulit yun mga concerns nia na wala na ngayon. oh well, this is life. madaya kung titingnan ng deretso pero kung titingnan mong mabuti, lahat may may mabuting dahilan. there are people that only come our way to teach us how to love truly but will not love us back the way we did to them. but i'm thankful, sooo thankful that you came. you'll always be my sweetest downfall... hindi ako nagsisisi na nakilala kita at minahal kita at patuloy na mamahalin habang buhay(corny ko na! pero totoo.) , alam mo naman yun diba? sana hindi mo pa nakakalimutan tulad ng PROMISE mo sakin na sasamahan mo ako ng 1week... isa pa pala, sana makita ko ulit, makilala ko ulit yun ikaw na nakilala ko dati -- sweet, thoughtful/caring, "unselfish", basta yun dating ikaw... in fact i told my friends before that you're the most wonderful person i've ever met. iba ka kasi talaga, hindi ka kasi plastic at kung ano yun nararamdaman mo hindi ka natatakot ipakita yun.

i miss you and i love you...