The Bitter Truth

an entry from my iPod March 27, 2010 9:40PM

"Kaya lang, you really have to accept the fact na hindi talaga siya para sa'yo."

Ngayon ko lang nasabi nang deretso itong mga katagang ito sa sarili ko. Siguro nga panahon na para tanggapin ko na itong katotohanang ito. Siguro alam ko na rin sa sarili ko, alam na nang katawan ko na eto na yung tamang panahon. Alam ko ko na asa sarili ko na okay na ako kahit madalas ko pa rin siya na-iisip, nagde-day dream ng kung anu-anong masasayang bagay na sana nagagawa naming dalawa. Kaya lang hindi ganon. May iba siyang mahal at alam ko kung gano niya yun kamahal, na kahit ilang beses pa sila magkatampuhan, kahit ilang beses pa siya mambabae alam ko babalik at babalik pa rin siya sa kanya. Kahit na minsan nasasakal siya, bale wala sa kanya lahat yun. Masaktan na lahat wag lang ang kanyang pinakamamahal. Nkakalungkot pero yun ang totoo at kailangan ko nang tanggapin ang katotohanan na 'yon. Masyado na rin namang matagal. Madami na rin akong naaksayang panahon at pagkakataon sa pagpapaniwala ko sa sarili ko na may pag-asa pa kahit na alm ko namang wala na talaga.

Siguro, mahal na sa kung mahal, pero pagod na rin ako (sa wakas ba ito?). Ang hirap niya pala talaga mahalin. Hindi na naman siguro masama kung mag-give up na ako. Para naman isipin ko yung sarili ko. Sino ba ako? Ano ba talaga ang gusto ko?

Yung letter ko, yung message in a bottle, sabi ko ikaw lang yung una at huling lalaki na mamahalin ko ng ganito. Totoo yun, wala na talaga akong mamahalin pa na ibang lalaki tulad ng pagmamahal na binigay ko sa'yo, sayang nga lang at binalewala mo lang 'yon. I still love you but i have yo let go now. It's time to give myself freedom from all these pain and sufferings my love for you has caused me and seek what truly makes me happy... I love you, always have, always will. I'll see in the future or maybe in our next lifetime and I hope in our next lifetime we will be together...forever...

Akala mo lang oo, pero HINDI! HINDI! HINDI!!!

from my iPod
edited: March 27, 2010 9:44PM

Minsan akala mo naka-move-on ka na pero dadating ang panahon o pagkakataon na marerealize mo na hindi pa pala. Unti-unting babalik ang mga masasayang alaala ng nakaraan, mangungulila at hihilingin na sana ay bumalik ang dating samahan...

another entry from my iPod

Feb. 24, 2010 12:00AM

I hate this feeling. The feeling that you think you've moved on but really you are not. From time to time the feeling of hopefulness and helplessness come together making me wonder if the words spoken three years ago would really happen in the future and imagining doing good romantic things together like joyriding, going to the nearest beach possible and just do whatever we want to do. Go to Alabang and have afternoon snacks at Bizu...

How I wish all these would come true.

short entries from my iPod

Feb. 17, 2010 8:16AM

I'm at St. Therese right now and I feel so light, I cannot explain... I never felt this serene for quite some time now. I can feel the summer and the holy week. I want to go to a beach far from here and look for my self.

I'm excited to make plans for my summer. I want to so a lot of things. I want to do driving lessons, spend vacation at Lolo's place, frequently meet with Danica, enroll to JRP with Danica, continue my piano lessons, spend some time at the beach, celebrate my 19th birthday at Fun Ranch in Ortigas with Danica and "WHO" ONLY. Then at night, go to Encore in The Fort to celebrate with my other friends and make it extraordinary.

Feb. 24, 2010 11:08PM

Napakabilis ng oras. Wednesday na submission na ng journal mamaya wala pa akong nagagawa. Sobrang tinatamad na ako. Gusto ko lang matulog. Parang sobrang kulang na kulang ako sa tulog kahit sa tingin ko mahaba na tulog ko, parang kulang pa rin. So tired. Ngayon naman patulog na ako hindi naman ako maantok.

March 1, 2010 10:39PM

Pag kailangan mo ng makakausap nandito lang ako. Try me. Try mong kilalanin ako, malay mo worth it pala akong maging kaibigan.